ପ୍ରଚୁର ଶସ୍ୟ

ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଲୋକମାନଙ୍କର ପ୍ରଚୁରତା ବିଷୟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେଉଁମାନେ ସୁସମାଚାର ଶୁଣିବା ଏବଂ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇବା ଆବଶ୍ୟକ କରନ୍ତି, ତଥାପି ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀମାନଙ୍କର ଅଭାବ ବିଷୟରେ ଏହା ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ । ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକାରୀମାନେ କିଏ? ମଣ୍ଡଳୀ , ପାଳକ କିମ୍ବା ପ୍ରଚାରକ!

କେହି କେହି ଭାବିପାରନ୍ତି ଯେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସୁସମାଚାର ପ୍ରଚାର କରିବା ଏବଂ ଏହାର ଅଂଶୀଦାର କରିବା କେବଳ ମଣ୍ଡଳୀର ଦାୟିତ୍ୱ ଅଟେ । ହେଲେ ତାହା ନୁହେଁ। ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଅମଳ କ୍ଷେତ୍ରରେ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହେବା ଦାୟିତ୍ୱ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ରହିଛି ।

ଆମ୍ଭେମାନେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ମଣ୍ଡଳୀର ଚାରି କାନ୍ଥ ମଧ୍ୟରେ ସୀମିତ ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। କାର୍ଯ୍ୟକାରୀମାନେ କେବଳ ପାଳକ, ପ୍ରଚାରକ କିମ୍ବା ମିଶନାରୀ ନୁହଁନ୍ତି । ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଆପଣା ପ୍ରଭୁ ଏବଂ ଉଦ୍ଧାରକର୍ତ୍ତା ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱାସୀଙ୍କର ଏହା ଦାୟୀତ୍ଵ ଅଟେ । ଆମକୁ ପୃଥିବୀର ଲବଣ ଏବଂ ଜ୍ୟୋତିଃ ହେବାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଇଛି , ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଭେଟୁଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରେମ ବାଣ୍ଟିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ଅଛି । ଆମ ଆଖପାଖରେ ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଖରେ ଏକ ଦାନ ଏବଂ ଆହ୍ୱାନ ରହିଅଛି |

ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ ଆମକୁ ମନେ ପକାଇ ଦିଏ ଯେ, ଶସ୍ୟ ପ୍ରଚୁର ପରିମାଣରେ ହୋଇଥାଏ, ଅର୍ଥାତ୍ ଅନେକ ଲୋକ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସୁସମାଚାର ଶୁଣିବା ଆବଶ୍ୟକ କରନ୍ତି । କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ଭାବରେ ଆମର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ହେଉଛି ବାହାରକୁ ଯାଇ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ସୁସମାଚାର ବାଣ୍ଟିବା । ଆମକୁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ଅପେକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଆମକୁ ନିଜେ ଆହ୍ଵାନ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ ।

ତେଣୁ ଆସନ୍ତୁ, ଆମେ ଆମ ଜୀବନର ଆଭିମୁଖ୍ୟରେ ଆତ୍ମକୈନ୍ଦ୍ରିକ ନ ହୋଇ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମହିମା କରିବା ଏବଂ ଆତ୍ମାଗଣଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା । ଆମେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଉଚିତ୍ ଯେ, ଜଗତକୁ ଯାଇ ଶସ୍ୟ ଅମଳ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ ଯେପରି ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଏବଂ ସାହସ ପ୍ରଦାନ କରିବେ । ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ଓ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ହିଁ ଆମେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ରରେ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ହୋଇପାରିବା ।