ଜଣେ ଫେରି ଆସିଲା, ଆଉ ବେଶି କିଛି ପାଇଲା

ଦଶ ଜଣ କୁଷ୍ଠରୋଗୀ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଡାକିଲେ। ବାଟରେ ଯାଉ ଯାଉ ଦଶ ଜଣ ଯାକ ଭଲ ହୋଇଗଲେ। ଜଣେ ବୁଲି ଫେରି ଆସିଲା।

ବାକି ନଅ ଜଣଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ମିଳିଲା ନାହିଁ। ସେମାନେ ନିଜ ଚମ ଫେରି ପାଇଲେ, ଜୀବନ ଫେରି ପାଇଲେ, ଆଉ ଘରକୁ ପରିବାର ପାଖକୁ ଗଲେ। ସେମାନଙ୍କଠାରୁ କିଛି ଛଡ଼ାଇ ନିଆଗଲା ନାହିଁ।

କିନ୍ତୁ ଯିଏ ଫେରି ଆସିଲା, ଯୀଶୁ ତାକୁ ଏମିତି କିଛି କହିଲେ ଯାହା ବାକିମାନଙ୍କୁ କହିଲେ ନାହିଁ। ଲୂକ ୧୭:୧୯ କହେ, "ଉଠି ପ୍ରସ୍ଥାନ କର, ତୁମ୍ଭର ବିଶ୍ୱାସ ତୁମ୍ଭକୁ ସୁସ୍ଥ କରିଅଛି।" ଦେହ ତ ଦଶ ଜଣଙ୍କର ଭଲ ହୋଇଥିଲା। ତଥାପି ଏ କଥାଟା କେବଳ ଏଇ ଜଣକ ଶୁଣିଲା। ନଅ ଜଣ ଭଲ ଦେହ ନେଇ ଗଲେ। ଜଣେ ଭିତରୁ ବଦଳି ଫେରିଲା।

ଅକୃତଜ୍ଞତା ଖାଲି ଅଭଦ୍ରତା ନୁହେଁ। ଏଇଟା ଧୀରେ ଧୀରେ ଆଖିକୁ ସଙ୍କୁଚିତ କରିଦିଏ। ତୁମକୁ ଖାଲି ଯାହା ଏବେ ବି ନାହିଁ ସେଇଆ ଦିଶେ, ଆଉ ତୁମେ ସବୁବେଳେ ଏମିତି ଏକ ଅଭାବରେ ବଞ୍ଚ ଯାହା ପ୍ରକୃତରେ ସତ ନୁହେଁ।

ଫିଲିପ୍ପୀୟ ୪:୬ କହେ, "କୌଣସି ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତିତ ହୁଅ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ସମସ୍ତ ବିଷୟରେ ପ୍ରାର୍ଥନା ଓ ବିନତି ଦ୍ୱାରା ଧନ୍ୟବାଦ ସହ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ନିବେଦନସବୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟରେ ଜଣାଅ।" ଧନ୍ୟବାଦ ଠିକ୍ ମାଗିବାର ଭିତରେ ବସିଛି। ତାଙ୍କଠାରୁ ବେଶି ପାଇବାର କୌଶଳ ଭାବେ ନୁହେଁ। ଛୋଟରୁ ଆରମ୍ଭ କର, ଆଉ ପାଟି କରି କୁହ: ଆଜିର ଖାଇବା ପାଇଁ, ଯିଏ ତୁମ ଖବର ନେଲା ତା' ପାଇଁ, ଯେଉଁ ଦେହ ତୁମକୁ ଦିନଟା ପାର କରାଇଲା ତା' ପାଇଁ। ତୁମେ କ'ଣ ଦେଖିପାର, ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ଏଇଥିରୁ ସେଇଟା ବଦଳାନ୍ତି।

ଗୀତସଂହିତା ୧୦୭:୧ କହେ, "ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଦିଅ; କାରଣ ସେ ମଙ୍ଗଳମୟ; ତାହାଙ୍କ ଦୟା ଅନନ୍ତକାଳସ୍ଥାୟୀ।" ସବୁ କିଛିର ତଳେ ଥିବା କାରଣଟା ଏଇଆ। ଧନ୍ୟବାଦ ଦେଲେ ତାଙ୍କ ଉପରେ କାମ କରେ ବୋଲି ନୁହେଁ, ତାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଏଇଟା ସତ ବୋଲି।