ଏକ ଗର୍ଜନଶୀଳ ଜଗତରେ ଏକ କ୍ଷୀଣ ରବ

ଆପଣ କେବେ ନିଜକୁ ପଚାରିଛନ୍ତି କି ଆମ ସମୟରେ ବର୍ତ୍ତମାନଈଶ୍ଵରଙ୍କୁ ଶୁଣିବା ଏତେ କଷ୍ଟକର କାହିଁକି? ପ୍ରତ୍ୟେକ କୋଣରେ ମଣ୍ଡଳୀ ଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ବିଶ୍ୱାସ ସହିତ କାହିଁକି ଏକ ସଂଘର୍ଷ ଚାଲିଛି ? ଏହା ଏକ ଖୋଲା ରହସ୍ୟ ଯେ ଆମ ପିଢ଼ି ଅନନ୍ୟ ଆହ୍ୱାନର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଉଛି । ଆମେ ସବୁବେଳେ ସୂଚନାର ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଘେରି ରହିଛୁ, ସମସ୍ତେ ଆମର ଧ୍ୟାନ ପାଇଁ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱିତା କରୁଛୁ । ଖବର, ମନୋରଞ୍ଜନ, ଗଣ ମାଧ୍ୟମ, ରିଲ୍, ଆଇଜି; ଏହା ଏକ କେବେ ବି ଅସମାପ୍ତ ଅନନ୍ଦୋତ୍ସବ ପରି, ଠିକ୍ କି?ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସହ ମିଳନରୁ ଧ୍ୟାନ ହଟାଇ ଦେଇଥାଉ ଏବଂ "ଭଲ ଏବଂ ମନ୍ଦର ଜ୍ଞାନ" ରେ ବିଭ୍ରାନ୍ତ ହୋଇଥାଉ, ଶତ୍ରୁ ବିଜୟୀ ହୋଇଥାଏ ।

ମାନ୍ୟଗଣ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିବିଶେଷଙ୍କ ଜୀବନ ବିଷୟରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବିବରଣୀ ଜାଣିବା ଆବଶ୍ୟକ କି? ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଧାରା ବସ୍ତୁ ସମୂହର ଅନୁସରଣ କରିବାକୁ କିମ୍ବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭାଇରାଲ ଭିଡିଓ ଦେଖିବା ଆବଶ୍ୟକ କି? ଆମେ ଯେତେ ଅଧିକ ଏହି ବିଭ୍ରାନ୍ତିକୁ ଅନୁମତି ଦେଇଥାଉ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଉପରେ ଆମର ସେତେ କମ୍ ଧ୍ୟାନ ଥାଏ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଶାନ୍ତି ଅନୁଭବ କରିବାରେ ଆମେ ସେତେ ଅଧିକ ଧ୍ୟାନ ଦେଇଥାଉ। ଯୋହନ ୧୪:୨୭ ଆମକୁ କହେ, "ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଶାନ୍ତି ଦାନ କରି ଯାଉଅଛି, ମୋହର ନିଜର ଶାନ୍ତି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଦାନ କରୁଅଛି; ଜଗତ ଯେପରି ଦାନ କରେ, ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସେପରି ଦାନ କରୁ ନାହିଁ। ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ଉଦ୍ବିଗ୍ନ କି ଭୟଗ୍ରସ୍ତ ନ ହେଉ। କିନ୍ତୁ ଆମେ ଏହି ଶାନ୍ତିକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କି?

ଯେତେବେଳେ ଆମେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତି ଏବଂ ସେ ପ୍ରଦାନ କରୁଥିବା ନୀରବ , ଶାନ୍ତ ଜଳରୁ ଆମର ଧ୍ୟାନ ହଟାଇଥାଉ,ସେତେବେଳେ କ'ଣ ହୁଏ? ତାଙ୍କ ପ୍ରତିଜ୍ଞା "କାର୍ଯ୍ୟ କରେ ନାହିଁ" ବୋଲି ଦାବି କରିବାର ଅଧିକାର ଆମର ଅଛି କି? ମନେ ରଖନ୍ତୁ, ତାଙ୍କ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଏକ ଦ୍ୱିପାକ୍ଷିକ ରାସ୍ତା। ଆମକୁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସମୟ ବାହାର କରିବାକୁ ହେବ ଏବଂ ଆମ ହୃଦୟକୁ ଶାନ୍ତ କରିବାକୁ ହେବ; ତା'ହେଲେ ହିଁ ଆମେ ତାଙ୍କ ପ୍ରତିଜ୍ଞାକୁ ପ୍ରକୃତରେ ଅନୁଭବ କରିପାରିବା।

ଏବେ ମୋତେ ଭୁଲ ବୁଝନ୍ତୁ ନାହିଁ, ମନୋରଞ୍ଜନ ଓ ଗଣ ମାଧ୍ୟମ ଜଗତରେ କିଛି ମନ୍ଦ ନାହିଁ । ତଥାପି, ଏହି ବିଷୟ ଗୁଡିକ ସହିତ ଆମର ସମ୍ପର୍କ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରେ ଯେ ଏହା ଆମର ବିଶ୍ୱାସକୁ ବଢ଼ାଇଥାଏ କି ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କରେ । ଯଦି ଆମେ ଅତ୍ୟଧିକ ଅନୁଭବ କରୁ, ତେବେ ଯିଶାଇୟ ୩୦:୧୫ କୁ ମନେ ରଖିବା ଜରୁରୀ, ଯେଉଁଠାରେ କୁହାଯାଇଛି, "କାରଣ ପ୍ରଭୁ, ସଦାପ୍ରଭୁ ଇସ୍ରାଏଲର ଧର୍ମସ୍ଵରୂପ କହିଲେ, ଫେରିଲେ ଓ ଶାନ୍ତହେଲେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇବ; ସୁସ୍ଥିରତା ଓ ବିଶ୍ଵାସରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ବଳ ହେବ।

ବିଶ୍ଵାସ ଓ ଶାନ୍ତି ଏବେ ବି ସମ୍ଭବ। ସେସବୁ ସେଠାରେ ଅଛନ୍ତି, ଆଲିଙ୍ଗନ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଏଥିପାଇଁ ଆମକୁ ସେମାନଙ୍କ ଉତ୍ସକୁ ଘନିଷ୍ଠ ଭାବରେ ଜାଣିବା ଆବଶ୍ୟକ । ଆମ ଯୁଗର ବିଶୃଙ୍ଖଳା ଭିତରେ, ଆସନ୍ତୁ ଜଗତର କୋଳାହଳକୁ ଦୂର କରିବା ଏବଂ ତାହାଙ୍କୁ ଶୁଣିବା ପାଇଁ ଏକ ପ୍ରୟାସ କରିବା, ଯାହା କି ଯିଶାଇୟ ୩୨:୧୭ରେ ଥିବା ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଅନୁଯାୟୀ ଶାନ୍ତି ଏବଂ ଧାର୍ମିକତାର ଜୀବନ ଦିଗରେ ଆମକୁ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ କରେ - "ପୁଣି, ଧାର୍ମିକତାର କାର୍ଯ୍ୟ ଶାନ୍ତିମୟ ହେବ ଆଉ, ଧାର୍ମିକତାର ଫଳ ନିତ୍ୟ ସୁସ୍ଥିରତା ଓ ନିର୍ଭୟତା ହେବ । ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠୁଛି, ଆପଣ ଶୁଣିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କି?