ଈଶ୍ୱର ତୁମକୁ ସୁଧାରିବା ପାଇଁ ଏହା ପଠାଇନାହାନ୍ତି

"ବିଶେଷ ଆନନ୍ଦର ବିଷୟ ବୋଲି ମନେ କର", ଏ କଥା ଶୁଣିଲେ ଲାଗେ ଯେମିତି ଏହା ଏମିତି କେହି ଲେଖିଛନ୍ତି ଯାହାଙ୍କ ଜୀବନରେ କେବେ ଗୋଟିଏ ବି କଷ୍ଟର ମାସ ଆସିନାହିଁ। ଏହି ପଦ ପଢ଼ି ମନେ ହେବା ସହଜ ଯେ କେହି ଆମକୁ ଟିକେ ମିଛ କହୁଛନ୍ତି।

ଯାକୁବ ୧:୨-୪ କହେ, "ହେ ମୋହର ଭାଇମାନେ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯେତେବେଳେ ନାନା ପ୍ରକାର ପରୀକ୍ଷାରେ ପରୀକ୍ଷିତ ହୁଅ, ସେତେବେଳେ ତାହା ବିଶେଷ ଆନନ୍ଦର ବିଷୟ ବୋଲି ମନେ କର; ପରୀକ୍ଷାସିଦ୍ଧ ବିଶ୍ୱାସ ଯେ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ, ଏହା ତ ଜାଣିଅଛ। ଆଉ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯେପରି କୌଣସି ବିଷୟରେ ଊଣା ନ ପଡ଼ି ସିଦ୍ଧ ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଅ, ଏଥିପାଇଁ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧନ କରୁ।" ଧୀରେ ଧୀରେ ପଢ଼। ସେ କେଉଁଠି ବି କହୁନାହାନ୍ତି ଯେ କଷ୍ଟକୁ ଉପଭୋଗ କର।

ଆଉ ସେ କ'ଣ କହୁନାହାନ୍ତି, ସେଇଟା ବି ଦେଖ। ସେ କହୁନାହାନ୍ତି ଯେ ଈଶ୍ୱର ଏହା ପଠାଇଲେ। ସେ କହନ୍ତି, "ଯେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ... ପରୀକ୍ଷିତ ହୁଅ", ଅର୍ଥାତ୍ ଏହା ଜୀବନରେ ତୁମ ଉପରେ ଆସିପଡ଼େ। ଈଶ୍ୱର ତୁମକୁ ଟ୍ରେନିଂ ଦେବା ପାଇଁ କଷ୍ଟ ବାଣ୍ଟୁନାହାନ୍ତି।

ସତ କଥା ହେଲା, ତୁମେ ସେଥିରେ ଟିକି ରହିଲେ ସେଥିରୁ କିଛି ଭଲ ବାହାରେ। ଦୁଇ ଜଣ ଏକା ବର୍ଷ ଭିତର ଦେଇ ଗତି କରି ଅଲଗା ଅଲଗା ହୋଇ ବାହାରିପାରନ୍ତି, ଆଉ ସେ ପାର୍ଥକ୍ୟ କ୍ୱଚିତ୍ କଷ୍ଟ କେତେ ବଡ଼ ତାହା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ। ପାର୍ଥକ୍ୟ ହେଲା, କଷ୍ଟ ଚାଲିଥିବା ବେଳେ ସେମାନେ କ'ଣ ଧରି ରହିଥିଲେ।

ତେଣୁ ଏଠି ଧୈର୍ଯ୍ୟ ମାନେ ଦାନ୍ତ ଚାପି ସହିବା ନୁହେଁ। ଧୈର୍ଯ୍ୟ ମାନେ, କିଛି ବଦଳି ନ ଥିବା ବେଳେ ବି ଈଶ୍ୱର ଯାହା କହିଛନ୍ତି ତା' ଉପରେ ସ୍ଥିର ହୋଇ ରହିବା। ଶୁଣିବାକୁ ଛୋଟ କଥା, କିନ୍ତୁ ଆସଲରେ ସବୁ କିଛି ଏଇଠି। ଆଉ ଏହା ତୁମେ ନିଜ ବଳରେ କରୁନାହଁ। ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ହିଁ ତୁମକୁ ସେଠି ଧରି ରଖିଛନ୍ତି, ଆଉ ତୁମ ପରିସ୍ଥିତିର ଅଧା ବାଟରେ ସେ କେବେ ଥକି ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ।

ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଇଁ ଅଧିକ ମୂଲ୍ୟବାନ ହେବା ପାଇଁ ତୁମକୁ କିଛି ଭିତର ଦେଇ ନିଆଯାଉନାହିଁ। ତୁମେ ଆଗରୁ ମୂଲ୍ୟବାନ। ତୁମ ଉପରେ ଯାହା ଆସିପଡ଼ିଛି, ତା' ଭିତର ଦେଇ ତୁମକୁ କେବଳ ବୋହି ନିଆଯାଉଛି।