ତୁମ କଥାରେ ତୁମେ ଭାବୁଥିବାଠାରୁ ବେଶି ଓଜନ ଅଛି

ଆମେ ଯାହା କହୁ, ତା'ର ବେଶି ଭାଗ ନେଇ ଆମେ ଭାବୁ ନାହିଁ। ନ ଭାବି ଦେଉଥିବା ଉତ୍ତର, କ୍ୟାପ୍‌ସନ୍, ନିଜ ବିଷୟରେ ହାଲୁକାରେ କହିଦେଉଥିବା ଏମିତି କଥା ଯାହା ଆମେ କୌଣସି ସାଙ୍ଗକୁ କେବେ କହିବୁ ନାହିଁ।

ଟିକେ ସମୟ ସେଇ କବର ପାଖରେ ଠିଆ ହୁଅ। ଯୋହନ ୧୧:୪୩ କହେ, "ସେ ଏହା କହି ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରେ ଡାକିଲେ, ଲାଜାର, ବାହାରିଆସ।" ମରିଯାଇଥିବା ଲୋକକୁ ଦୁଇଟି ଶବ୍ଦ, ଆଉ ସେ ଚାଲି ବାହାରି ଆସିଲା। ଏଇଟା ଗଳାର ଜୋର୍ ନ ଥିଲା। ଏଇଟା ଥିଲା ବିଶ୍ୱାସ, ଯାହା ପଛରେ ଅଧିକାର ଥିଲା।

ଏବେ ତୁମ ପାଇଁ ଯାହା କଥାଟାକୁ ବଦଳାଇ ଦିଏ। ପ୍ରେରିତ ୧:୮ କହେ, "କିନ୍ତୁ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହୁଅନ୍ତେ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ଶକ୍ତିପ୍ରାପ୍ତ ହେବ।" ଯୀଶୁ ସେ କଥା କହିଲାବେଳେ ଯେଉଁ ଆତ୍ମା ତାଙ୍କ ଭିତରେ ଥିଲେ, ସେଇ ଆତ୍ମା ଏବେ ତୁମ ଭିତରେ ଅଛନ୍ତି। ତାଙ୍କର କୌଣସି ଦୁର୍ବଳ ସଂସ୍କରଣ ନୁହେଁ।

ସେଥିପାଇଁ ହିତୋପଦେଶ ୧୮:୨୧ କହେ, "ମରଣ ଓ ଜୀବନ ଜିହ୍ୱାର ଅଧୀନ।" ତୁମ କଥା ଖାଲି ମୁହଁରୁ ବାହାରୁଥିବା ଶବ୍ଦ ନୁହେଁ। ସେଗୁଡ଼ା ଗୋଟିଏ ଘର ଭିତରେ କିଛି ରଖିଦିଅନ୍ତି, ଆଉ ତୁମ ଭିତରେ ବି।

ଏଇଟା ଜୋର୍ କରି ପଜିଟିଭ୍ ହେବାର କଥା ନୁହେଁ। ନିଜ ଦେହ, ନିଜ ପରିବାର, ଯେଉଁ ସାଙ୍ଗକୁ ସବୁ ଲୋକ ଛାଡ଼ିଦେଇଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ତୁମେ ବାରମ୍ବାର କ'ଣ କହୁଛ, ସେଇଟା ଧ୍ୟାନ ଦେବାର କଥା। କଥା କହି ତୁମେ ଶକ୍ତି ତିଆରି କରୁନାହଁ; ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ସେଇଟା ଆଗରୁ ତୁମ ଭିତରେ ରଖିସାରିଛନ୍ତି। ଆଜି ସେଇଟା କେଉଁ ଆଡ଼କୁ ଯିବ, ତୁମେ ଖାଲି ସେଇଆ ଠିକ୍ କରୁଛ।

ଆଜି କେହି ଜଣେ ତୁମଠାରୁ ଏମିତି କିଛି ଶୁଣିବ ଯାହା ତା' ମନରେ ରହିଯିବ। ସେଇଟା ଜୀବନର କଥା ହେଉ।