ଭଗ୍ନତା ମଧ୍ୟରେ ଉପାସନା

ପ୍ରିୟ ବନ୍ଧୁ , ଆପଣ କେବେ ଅନୁଭବ କରିଛନ୍ତି କି ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ଆପଣଙ୍କୁ ସବୁ କିଛି ସମାଧାନ କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ଅଛି? ଯେମିତି ଆପଣଙ୍କୁ ଆପଣଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଏକାଠି କରିବାକୁ ପଡିବ ଏବଂ ନିଶ୍ଚିତ କରିବାକୁ ପଡିବ ଯେ ଆପଣଙ୍କ ଅତୀତରେ କୌଣସି ରହସ୍ୟ ଲୁଚି ନାହିଁ? ମୁଁ ଏହା ପାଏ; ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସେଠାକୁ ଯାଇଥିଲି। କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ କିଛି ପଚାରିବାକୁ ଚାହେଁ : ଉପାସନାରେ ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ପରମେଶ୍ୱର କ'ଣ ପ୍ରକୃତରେ ଆମକୁ ଏ ସମସ୍ତ ଏକତ୍ର କରିବାକୁ ଆବଶ୍ୟକ କରନ୍ତି?

ଏହା କଳ୍ପନା କରନ୍ତୁ। ଆପଣ ମଣ୍ଡଳୀରେ ଅଛନ୍ତି, ପ୍ରଶଂସାର ହସ୍ତ ଉତ୍ତୋଳନ କରିବାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଏହା ପରେ ସେହି ହୃଦୟ ବିଦାରକ ଭାବନା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ । ଆପଣ ଆପଣଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଛୋଟ ପାପ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭୁଲ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅସିଦ୍ଧତା ଅନ୍ଵେଷଣ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତୁ ।ଆପଣ ଏହା ଜାଣିବା ପୂର୍ବରୁ, ଆପଣବୋଝଗ୍ରସ୍ତ , ଅଯୋଗ୍ୟ ଅନୁଭବ କରୁଛନ୍ତି , ସତେ ଯେପରି ଆପଣ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ ନୁହଁନ୍ତି ।

କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଏହି ବାକ୍ୟ ମଧ୍ୟରୁ ସିଧାସଳଖ ଆପଣଙ୍କ ସହିତ କିଛି ଅଂଶୀଦାର କରିବି। ଲୂକ ୭ରେ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ ଲୋକ ବିଷୟରେ ଏକ ଅବିଶ୍ୱସନୀୟ କାହାଣୀ ଅଛି, ଯିଏ ଏକତ୍ର ଏସବୁ କରି ନ ଥିଲା । ସେ ଜଣେ ପାପୀ ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା ଥିଲା , କିନ୍ତୁ ସେ ଏହାକୁ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବାରୁ ଅଟକାଇବାକୁ ଦେଲା ନାହିଁ। ସେ ନିଜ ପାପସ୍ୱୀକାର କରିବା କିମ୍ବା ପ୍ରଥମେ ନିଜକୁ ପରିଷ୍କୃତ କରିବାକୁ ଅଟକି ନ ଥିଲା । ସେ ଯେମିତି ଥିଲା ସେମିତି ହିଁ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସି ତାଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ଉପାସନାରେ ଢାଳିଦେଲା ।

ଯୀଶୁ ତାକୁ କ'ଣ କହିଲେ ଆପଣ ଜାଣନ୍ତି ? ସେ କହିଲେ, "ତୋହର ପାପସବୁ କ୍ଷମା ହୋଇଅଛି। ସେ ତାର ଏ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଏକତ୍ର କରିବା ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରି ନ ଥିଲେ। ସେ ଯେଉଁଠି ଥିଲେ, ସେଠାରେ ତାକୁ ସାକ୍ଷାତ କଲେ, ତା'ର ଭଗ୍ନତା ମଧ୍ୟରେ, ସେ ତାକୁ କ୍ଷମା ଓ ଶାନ୍ତି ପ୍ରଦାନ କଲେ। ମୋର ବନ୍ଧୁ, ଆମେ ଏହି ପ୍ରକାର ଜଣେ ମୁକ୍ତିଦାତାଙ୍କ ସେବା କରୁ ।

ଯୀଶୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ଆପଣଙ୍କୁ ଏ ସମସ୍ତ ବିଷୟ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ ନାହିଁ। ଆପଣଙ୍କ ଜୀବନର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅବ୍ୟବସ୍ଥାର ସମାଧାନ ନ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆପଣଙ୍କୁ ଅପେକ୍ଷା କରିବାକୁ ପଡିବ ନାହିଁ । ସେ ଚାହାଁନ୍ତି ଯେ ଆପଣ ଯେପରି ଅଛନ୍ତି,ଠିକ ସେହିପରି ଭାବରେ ହିଁ ଆପଣଙ୍କ ସମସ୍ତ ତ୍ରୁଟି ଓ ଅସିଦ୍ଧତା ସହିତ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତୁ । କାରଣ ଆପଣ ନିଜକୁ କେତେ ଯୋଗ୍ୟ ଅନୁଭବ କରୁଛନ୍ତି ତାହା ନୁହେଁ, ବରଂ ତାଙ୍କ ପ୍ରେମ ଏବଂ ଅନୁଗ୍ରହ ହିଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଯୋଗ୍ୟ କରିଥାଏ ।

ଆପଣ ଯେପରି ଅଛନ୍ତି,ସେହିପରି ଭାବରେ ହିଁ ଯୀଶୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତୁ , ଯିଏ ଆପଣଙ୍କୁ ନିଃସର୍ତ୍ତ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବାର ସ୍ୱାଧୀନତା ଏବଂ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରନ୍ତୁ ।