ଈଶ୍ୱର କହିଛନ୍ତି ରକ୍ଷା କରିବେ, ଆଉ ସେ ସେଇଆ କରିବେ

କିଛି ସପ୍ତାହ ଖାଲି ଖବର ପଢ଼ିଲେ ହିଁ ମନ ଅସ୍ଥିର ହୋଇଯାଏ। ତା'ପରେ ନିଜ ଘର ପାଖରେ କିଛି ଘଟେ, ଆଉ ତୁମେ ଭାବ, ଏସବୁ ଭିତରେ ପ୍ରକୃତରେ କେତେ ସୁରକ୍ଷା ଅଛି।

ଗୀତସଂହିତା ୯୧:୩ କହେ, "କାରଣ ସେ ତୁମ୍ଭକୁ ବ୍ୟାଧର ଫାନ୍ଦରୁ ଓ ସର୍ବନାଶକ ମହାମାରୀରୁ ରକ୍ଷା କରିବେ।" ଶେଷ ଦୁଇଟା ଶବ୍ଦ ଉପରେ ଟିକେ ରୁହ। ରକ୍ଷା କରିବେ। "ହୁଏତ କରିବେ" ନୁହେଁ, "ଚେଷ୍ଟା କରିବେ" ବି ନୁହେଁ। ଈଶ୍ୱର ଏଠି ଅଧା କଥା କହୁନାହାନ୍ତି, ନିଜ ପାଇଁ ଖସିଯିବାର ବାଟ ବି ରଖୁନାହାନ୍ତି।

ବ୍ୟାଧ ମାନେ ଚଢ଼େଇ ଧରୁଥିବା ଶିକାରୀ। ସେ ଖୋଲାଖୋଲି ଆକ୍ରମଣ କରେ ନାହିଁ, ଫାନ୍ଦ ପାତେ, ଆଉ ତା'ର ପୂରା କୌଶଳ ହେଲା କାହାର ଆଖିରେ ନ ପଡ଼ିବା। ଜୀବନରେ ବହୁତ କ୍ଷତି ଏମିତି ହିଁ ଆସେ, ଚୁପ୍‌ଚାପ୍ ଆଉ ଯୋଜନା କରି।

ଏ କଥାଟା ସଫା ରହିବା ଦରକାର, କାରଣ ଈଶ୍ୱର ଯାହା କରିନାହାନ୍ତି ସେଥିପାଇଁ ଲୋକ ତାଙ୍କୁ ଦୋଷ ଦିଅନ୍ତି। ଯୋହନ ୧୦:୧୦ କହେ, "ଚୋର କେବଳ ଚୋରି, ବଧ ଓ ବିନାଶ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଆସେ; ସେମାନେ ଯେପରି ଜୀବନ ପାଆନ୍ତି ଓ ପ୍ରଚୁର ଭାବରେ ପାଆନ୍ତି, ଏଥିନିମନ୍ତେ ମୁଁ ଆସିଅଛି।" ଦୁଇଟା ଅଲଗା କାମ। ଦୁଇଟା ଅଲଗା ଉତ୍ସ।

ତେଣୁ ତୁମେ ଏଇ ଭଙ୍ଗା ଜଗତରେ ରୁହ, କିନ୍ତୁ ତା'ର ନୁହଁ। ଯୋହନ ୧୭:୧୬ କହେ, "ମୁଁ ଯେପରି ଜଗତରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ନୁହେଁ, ସେମାନେ ସେପରି ଜଗତରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ନୁହନ୍ତି।" ଏହାର ମାନେ ନୁହେଁ ଯେ ତୁମକୁ କିଛି ଛୁଇଁବ ନାହିଁ। ଏହାର ମାନେ, ତୁମ ସୁରକ୍ଷା ଏ ଜଗତରୁ ଆସୁନାହିଁ। ସବୁ ଫାନ୍ଦ ଧରିବା ତୁମ ଦାୟିତ୍ୱ ନୁହେଁ, ଆଉ ଏ କାମରେ ତୁମ ଭିତରର ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ତୁମ ଚିନ୍ତାଠାରୁ ଢେର୍ ଭଲ।

ଏ ପୂରା କାହାଣୀର ଶେଷଟା ଆଗରୁ ଲେଖା ହୋଇସାରିଛି। ୧ କରିନ୍ଥୀୟ ୧୫:୨୬ କହେ, "ଶେଷ ଶତ୍ରୁ ସ୍ୱରୂପେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଲୋପ କରାଯିବ।" ସେଇଟା ବି ତାଲିକାରେ ଅଛି।