ତାହାଙ୍କ ପ୍ରେମକୁ ପ୍ରକାଶିତ ହେବାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ

ଆପଣ କେବେ ଦେଖିଛନ୍ତି କି କିପରି ଏକ ଦୀପ ଲୁଚାଇବାକୁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ନୁହେଁ? ଯୀଶୁ ଆମକୁ ଦୀପ ସହିତ ତୁଳନା କରିଛନ୍ତି, ଯାହାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଖଟ ତଳେ କିମ୍ବା ମାଣ ତଳେ ରଖାଯିବା ନିମନ୍ତେ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ନୁହେଁ। ଆପଣ କାହିଁକି ଏପରି ଭାବୁଛନ୍ତି ? ଆଚ୍ଛା, ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ଯେପରି ଏକ ଦୀପ ଏକ କୋଠରୀକୁ ଆଲୋକିତ କରେ, ଠିକ ସେହିପରି ଆମର ଆଲୋକ ପ୍ରକାଶିତ ହେବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଆମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଇଅଛି ଯେପରି ତାହା ଆମ ଚାରିପାଖରେ ଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କ ନିକଟରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଉତ୍ତମତା ପ୍ରକାଶିତ ହେବ (ମାର୍କ ୪:୨୧)।

ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ପ୍ରେମ ନିଜ ପାଖରେ ରଖିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ । ଏହା ଏକ ଜ୍ୟୋତି ପରି ଯାହା ବିସ୍ତାର କରିବା, ହୃଦୟକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଏବଂ ଆତ୍ମାକୁ ଆଲୋକିତ କରିବା ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ । ଆଦ୍ୟ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ବିଶ୍ୱାସୀମାନେ ଏହାକୁ ଗଭୀର ଭାବରେ ବୁଝିଥିଲେ । ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଆମପରି ସାଧାରଣ ବିଷୟ ନ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଆହୁରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ କିଛି ଥିଲା: ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରେମର ଏକ ଅନ୍ତରଙ୍ଗ ଅନୁଭୂତି। ଏବଂ ସେହି ପ୍ରେମ ସୁସମାଚାରକୁ ଦୂର ଦୂରାନ୍ତରେ ବାଣ୍ଟିବା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କର ମିଶନକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କଲା ଏବଂ ସେମାନେ ଯେଉଁଠିକି ଗଲେ ସେଠାରେ ଜୀବନରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆଣିଲେ।

କିନ୍ତୁ ଆଜି କାଲି ସୁସମାଚାର ପ୍ରଚାର ପାଇଁ ପଦ୍ଧତି ଓ ରଣନୀତିରେ ଛନ୍ଦି ହେବା ଅତି ସହଜ। କିନ୍ତୁ ଯଦି ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରେମରେ ଆମର ହୃଦୟ ଭରି ନ ଯାଏ, ତେବେ ଆମର ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସ ବିଫଳ ହୋଇଯିବ। ଯାହା ଆମ ପାଖରେ ନାହିଁ ତାହା ଆମେ ଦେଇପାରିବା ନାହିଁ। ସେଥିପାଇଁ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ସହ ଆମର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସମ୍ପର୍କର ପୁନରୁଦ୍ଧାର ଆବଶ୍ୟକ । ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଆମ ପ୍ରତି ତାଙ୍କର ପ୍ରେମର ଗଭୀରତାକୁ ପ୍ରକୃତରେ ଅନୁଭବ କରିଥାଉ, ଆମେ ତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହର ଅଦୃଶ୍ୟ ସାକ୍ଷୀ ହୋଇଥାଉ (ଯୋହନ ୧୩:୩୫)।

ତେବେ, ଆମେ କିପରି ଆରମ୍ଭ କରିବା ? ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଆମକୁ ଭଲ ପାଇବା ଦେଇ ଆରମ୍ଭ କରିଥାଉ । ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଅଙ୍ଗୀକାର କରିବାକୁ ଆମର ହୃଦୟ ଖୋଲିଥାଉ, ତାଙ୍କ ପ୍ରେମକୁ ଆମକୁ ଭରି ଦେବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଇଥାଉ । ଆଉ ତା'ପରେ ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବରେ ସେହି ପ୍ରେମ ଆମେ ସାକ୍ଷାତ କରୁଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ପଡ଼ିବା ଆରମ୍ଭ କରିଦିଏ । କାରଣ ପ୍ରକୃତ ପ୍ରେମ ପାଇଁ କ୍ଷୁଧିତ ଜଗତରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରେମ ହେଉଛି ସେହି ଆଲୋକ ଯାହାକୁ ଆମେ ସମସ୍ତେ ନିହାତି ଆବଶ୍ୟକ କରିଥାଉ ।