ଅଳ୍ପରେ ତୁମେ କ'ଣ କର, ଈଶ୍ୱର ସେଇଟା ଦେଖନ୍ତି

ବଡ଼ କିଛି ଘଟୁନାହିଁ ବୋଲି କିଛି ବି ଘଟୁନାହିଁ ଭାବିବା ସହଜ। ଚାକିରି ସାଧାରଣ, ରୁଟିନ୍ ସେଇଆ, ଆଉ ତୁମେ ଭାବ ଆସଲ ଜିନିଷଟା କେବେ ଆରମ୍ଭ ହେବ।

ଯୀଶୁ ଗୋଟିଏ କାହାଣୀ କହିଥିଲେ, ଯେଉଁଠି ଜଣେ ମାଲିକ ବାହାରକୁ ଯିବା ଆଗରୁ ଦାସମାନଙ୍କୁ ଟଙ୍କା ଦେଇଗଲେ। ଲୂକ ୧୯:୧୩ କହେ, ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୋର ଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବେପାର କର।" ମାନେ, ମୁଁ ଫେରିବା ଯାଏ ହାତରେ ଯାହା ଅଛି ତାକୁ କାମରେ ଲଗାଅ। ଆଉ ମଜାର କିଛି ଆସିବା ଯାଏ ବସି ରୁହ ବୋଲି ନୁହେଁ।

ଲୂକ ୧୬:୧୦ କହେ, "ଯେ ଅତି ଅଳ୍ପ ବିଷୟରେ ବିଶ୍ୱସ୍ତ, ସେ ବହୁତ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଅଟେ, ପୁଣି ଯେ ଅତି ଅଳ୍ପ ବିଷୟରେ ଅବିଶ୍ୱସ୍ତ ସେ ବହୁତ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ଅବିଶ୍ୱସ୍ତ।" ଈଶ୍ୱର ବଡ଼ ବଡ଼ କାମ ଖୋଜୁନାହାନ୍ତି। ସାଧାରଣ ମଙ୍ଗଳବାରଟାରେ ତୁମେ କ'ଣ କରୁଛ, ସେ ସେଇଟା ଦେଖୁଛନ୍ତି।

ସେ କାହାଣୀରେ ଯେଉଁ ଦାସ ହାରିଲା, ତା' ପାଖରେ ସବୁଠୁ କମ୍ ଥିଲା ବୋଲି ନୁହେଁ। ଯାହା ଥିଲା, ସେଥିରେ ସେ କିଛି କଲା ନାହିଁ। ମାଥିଉ ୨୫:୨୯ କହେ, "କାରଣ ଯେକୌଣସି ଲୋକର ଅଛି, ତାହାକୁ ଦିଆଯିବ, ଆଉ ତାହାର ପ୍ରଚୁର ହେବ।" ବ୍ୟବହାର କଲେ ବଢ଼େ।

ଏଇଟା ମାନେ ନୁହେଁ ଯେ ଈଶ୍ୱର ତୁମକୁ ପ୍ରେମ କରିବା ଆଗରୁ ପରୀକ୍ଷା ନେଉଛନ୍ତି। ସେ କଥା ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ଆଗରୁ ସ୍ଥିର ହୋଇସାରିଛି। ଏହାର ମାନେ ଖାଲି ଏତିକି, ଏବେ ତୁମ ହାତରେ ଯାହା ଅଛି ସେଇଟା "କିଛି ନୁହେଁ" ନୁହେଁ। ଯେଉଁ କ୍ଲାସ୍‌ଟା ତୁମେ କରୁଛ, ଯେଉଁ ଲୋକଟି ବାରମ୍ବାର ଫୋନ୍ କରୁଛି, ଯେଉଁ ଛୋଟ ଦକ୍ଷତାକୁ ତୁମେ ଗଣୁନାହଁ। ଆଜି ସେଥିରେ କ'ଣ କରିବ ବୋଲି ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ପଚାର, ଆଉ ସେଇଆ କର।

ବିଶ୍ୱସ୍ତ ହେବା ଭଳି କିଛି ଈଶ୍ୱର ଦେବେ ବୋଲି ତୁମେ ଅପେକ୍ଷା କରୁନାହଁ। ସେ ଆଗରୁ ଦେଇସାରିଛନ୍ତି, ଖାଲି ସେଇଟା ତୁମେ ଭାବିଥିବାଠାରୁ ଛୋଟ।