ଅନୁଗ୍ରହ ସହିତ ଜୀବନର ବିଚାରକୁ ବାହିନେବା

ଆପଣ କଥା କହିବେ ନା ଚୁପ୍ ରହିବେ,ଏପରି ଅଡୁଆ ପରିସ୍ଥିତିର ସମ୍ମୁଖୀନ କେବେ ହୋଇଛନ୍ତି ଅଛନ୍ତି କି ? ଏହା ଏକ ଦଉଡି ଉପରେ ଚାଲିବା ପରି, ନୁହେଁ କି? ଆସନ୍ତୁ ଏକତ୍ର ମିଶି ଏହାର ଗଭୀରକୁ ଯିବା । ଯୀଶୁ ଆମକୁ କାହିଁକି କହିଛନ୍ତି, " ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯେପରି ବିଚାରିତ ନ ହେବ, ଏଥିପାଇଁ ବିଚାର କର ନାହିଁ "? ଏହା କ'ଣ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ବିଚାର ଉପରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରତିବନ୍ଧକ? ନା,ଅବଶ୍ୟ ସେପରି ନୁହେଁ।

ଯୀଶୁ କହୁନାହାନ୍ତି ଯେ ଆମ ଆଖପାଖରେ ଯାହା ଘଟୁଛି ତାହା ପ୍ରତି ଆମେ ଆଖି ବୁଜିଦେବା ଉଚିତ୍ । ବରଂ ସେ ଆମକୁ ନିନ୍ଦା ନୁହେଁ, ବୁଦ୍ଧିର ହୃଦୟ ସହିତ ବିଚାରକୁ କିପରି ଗ୍ରହଣ କରିବା, ସେ ବିଷୟରେ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ କରୁଛନ୍ତି। କେବେ ବିଚକ୍ଷଣ ବିଚାର ବିଷୟରେ ଶୁଣିଛନ୍ତି କି? ଏହା ଆଙ୍ଗୁଠି ନ ଦେଖାଇ ବୁଦ୍ଧିର ସହ ପରିସ୍ଥିତିର ମୂଲ୍ୟାଙ୍କନ କରିବା ବିଷୟରେ ।

ଏହା ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତୁ : "ହେ ପ୍ରିୟମାନେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ବିଶ୍ଵାସ କର ନାହିଁ, ବରଂ ଆତ୍ମାମାନେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କଠାରୁ ଆଗତ କି ନାହିଁ, ଏହା ସେମାନଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରି ଦେଖ..." (୧ ଯୋହନ ୪:୧)। ଏହା ଏପରି ଲାଗୁଛି ସତେ ଯେପରି ଯୀଶୁ ଆମକୁ ଆମ ମନର ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି, ଆପଣ ଭାବୁନାହାଁନ୍ତି କି?

କିନ୍ତୁ ମୁଖ୍ୟ ବିଷୟ ଏହିଠି ଅଛି:: ବୁଝାମଣାକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରାଯାଉଥିବା ବେଳେ ଚୂଡ଼ାନ୍ତ ରାୟ ଦେବା ଆମର କାର୍ଯ୍ୟ ନୁହେଁ। ତାହା ହେଉଛି ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଅଂଶ ବିଶେଷ । ସେ ହିଁ ଚୂଡ଼ାନ୍ତ ଆହ୍ୱାନ ଦିଅନ୍ତି (ରୋମୀୟ ୨:୨, ପ୍ରକାଶିତ ୨୦:୧୩)। ତେଣୁ, ଯେତେବେଳେ ଯୀଶୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ବିଚାର କରିବା ବିଷୟରେ ଚେତାବନୀ ଦିଅନ୍ତି, ସେ ମୁଖ୍ୟତଃ କହୁଛନ୍ତି, "ସାବଧାନ ରୁହ, ବନ୍ଧୁ। ଆପଣ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ କିପରି ବିଚାର କରନ୍ତି? ଆପଣଙ୍କୁ ସେମିତି ବିଚାର କରାଯିବ ।
ତେବେ ଏହାର ଅର୍ଥ କ'ଣ ଆମେ କେବେ ବି ଭୁଲ କାର୍ଯ୍ୟକୁ କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ? ଇଏ କିଛି ନୁହେଁ । ଏମିତି କିଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଅଛି ଯେତେବେଳେ ଆମକୁ ଆଭିମୁଖ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ପଡିବ, କିନ୍ତୁ ଏହା କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ, ବ୍ୟକ୍ତି ବିଷୟରେ ନୁହେଁ । ତରଙ୍ଗ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପାଇଁ କାହାକୁ ଉପରକୁ ନ ଫିଙ୍ଗି ଜାହାଜ ଚଳାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ପରି ।

ଜୀବନର ବିଚାରକୁ ବାହିନେବା କରିବା ସମୟରେ, ଏହା ବିଚାରକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏଡ଼ାଇବା ନୁହେଁ ବରଂ ଜ୍ଞାନ, ବିବେକ ଏବଂ ଅନୁଗ୍ରହକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ବିଷୟରେ । ଏହା କେତେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଯେ ପରମେଶ୍ୱର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଝୁଲନ୍ତା ଛାଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ ବରଂ ଏହି ଆହ୍ୱାନ କରିବା ପାଇଁ ଆମକୁ ତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ରେ ସଜ୍ଜିତ କରନ୍ତି? ତେଣୁ, ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ସେହି କଠିନ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ରହିବେ, ମନେ ରଖନ୍ତୁ : ବୁଦ୍ଧିମାନ ଭାବରେ ବିଚାର କରନ୍ତୁ , ଗଭୀର ଭାବରେ ପ୍ରେମ କରନ୍ତୁ ଏବଂ ଈଶ୍ୱରୀୟ ଶକ୍ତିକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ ।