ସାଧାରଣ କଥାଗୁଡ଼ାରେ ଈଶ୍ୱର ଦେଖା ଦେଇ ଚାଲିଛନ୍ତି

ଈଶ୍ୱର କୌଣସି ବଡ଼ ଘଟଣାରେ ଦେଖା ଦେବେ ବୋଲି ଆମେ ଅପେକ୍ଷା କରି ଚାଲୁ। ଏଣେ ସପ୍ତାହଟା ଚାଲିଯାଏ, ଆଉ ଲାଗେ କିଛି ହେଲା ନାହିଁ।

ଯୋହନ ୧୪:୭ କହେ, "ଯଦି ତୁମ୍ଭେମାନେ ମୋତେ ଜାଣିଥାଆନ୍ତ, ତାହାହେଲେ ମୋହର ପିତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଜାଣିଥାଆନ୍ତ; ଏବେ ହେଁ ତାହାଙ୍କୁ ଜାଣୁଅଛ ଓ ତାହାଙ୍କୁ ଦେଖିଅଛ।" ଯେଉଁମାନେ ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି ଯୀଶୁଙ୍କ ପାଖେ ପାଖେ ଚାଲୁଥିଲେ, ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହୁଛନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ଏତେ ଦିନ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ହିଁ ଦେଖି ଆସୁଥିଲେ।

ଏଇଟା କେତେ ଅଜବ, ଟିକେ ଭାବ। ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଖାଇବାର ଦେଖିଥିଲେ। ଥକିଯିବାର ଦେଖିଥିଲେ। ତଥାପି ଆଗରେ କିଏ ଠିଆ ହୋଇଛନ୍ତି ସେଇଟା ଧରିପାରିଲେ ନାହିଁ, କାରଣ ଈଶ୍ୱର ଯେମିତି ଦିଶିବେ ବୋଲି ସେମାନେ ଭାବିଥିଲେ, ସେ ସେମିତି ଦିଶୁ ନ ଥିଲେ।

ସେ ଏମିତି କାମ କରିବାର କାରଣ ଅଛି। ୧ କରିନ୍ଥୀୟ ୧:୨୭ କହେ, "ଈଶ୍ୱର ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କୁ ଲଜ୍ଜା ଦେବା ନିମନ୍ତେ ଜଗତର ମୂର୍ଖ ବିଷୟସବୁ ମନୋନୀତ କଲେ, ପୁଣି ବଳବାନ ବିଷୟସବୁକୁ ଲଜ୍ଜା ଦେବା ନିମନ୍ତେ ଈଶ୍ୱର ଜଗତର ଦୁର୍ବଳ ବିଷୟସବୁ ମନୋନୀତ କଲେ।" ସେ ଛୋଟ ଆଉ ସାଦା ଜିନିଷ ବ୍ୟବହାର କଲେ, ବାହାବା ଆଉ କେହି ନେଇପାରେ ନାହିଁ।

ଏହାର ମାନେ, ତୁମ ସାଧାରଣ ସପ୍ତାହଟା ଅପେକ୍ଷା କରିବାର ଘର ନୁହେଁ। ଠିକ୍ ସମୟରେ ଆସିଥିବା ମେସେଜ୍, କାହିଁକି ବୋଲି ନ ଜାଣି ମନ ବଦଳିଯିବା, ଯେଉଁ ସାଙ୍ଗ କଥାଟା ଛାଡ଼ିଲା ନାହିଁ। ସେ ଆଗରୁ କେଉଁଠି କେଉଁଠି କାମ କରି ଆସୁଛନ୍ତି, ଦେଖାଇବାକୁ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କୁ କୁହ, କାରଣ ତା'ର ବେଶି ଭାଗ ପାଖ ଦେଇ ତୁମେ ନ ଦେଖି ଚାଲିଯାଉଛ।

ଆସିବା ଭଳି ବଡ଼ କିଛି ହେବ ବୋଲି ସେ ନିଜକୁ ସାଇତି ରଖିନାହାନ୍ତି। ସେ ଆରମ୍ଭରୁ ଏଇଠି ଅଛନ୍ତି, ସେଇ ଛୋଟ ଛୋଟ କଥାରେ ଯାହାକୁ ତୁମେ ଗଣୁ ନ ଥିଲ।