ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆଜ୍ଞାରେ ଚାଲିବା

ଆପଣ କେବେ ଭାବିଛନ୍ତି କି ସବୁଠାରୁ ମହାନ ଆଜ୍ଞା କ'ଣ ? ଯୀଶୁ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲେ ଯେ, ସମସ୍ତ ଆଜ୍ଞା ଏବଂ ନିୟମ କେବଳ ଦୁଇଟି ନୀତି ଉପରେ ଆଧାରିତ । ପ୍ରଥମଟି ହେଉଛି ସଦାପ୍ରଭୁ ତୁମ୍ଭ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ତୁମର ହୃଦୟ, ଆତ୍ମା ଏବଂ ପ୍ରାଣ ଦେଇ ପ୍ରେମ କର । ଏବଂ ଦ୍ଵିତୀୟଟି ହେଉଛି ନିଜ ପଡ଼ୋଶୀଙ୍କୁ ଆତ୍ମତୁଲ୍ୟ ପ୍ରେମ କର । ଏହି ଆଜ୍ଞା ଗୁଡ଼ିକ ଏକ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜୀବନର ସାରକୁ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରେ ।

ଆରୋଗ୍ୟତା , ଉଦ୍ଧାର ଏବଂ ସମୃଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରକୃତରେ ଅନୁଭବ କରିବାକୁ ହେଲେ, ଆମକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରେମ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ହେବ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସେହି ପ୍ରେମରେ ଚାଲିବାକୁ ପଡିବ । ଆମ ଭାଇ ଭଉଣୀଙ୍କ ପ୍ରତି ଘୃଣା କିମ୍ବା ଅସନ୍ତୋଷ ରଖୁଥିବା ବେଳେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ପ୍ରେମ ଦାବି କରିପାରିବା ନାହିଁ । ଯଦି ଆମେ ଅନ୍ୟକୁ ପ୍ରେମ କରୁନାହୁଁ, ତେବେ ଆମେ କିପରି ଈଶ୍ଵରଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରିବାକୁ ଦାବି କରିପାରିବା ଯାହାଙ୍କୁ ଆମେ ଦେଖିନାହୁଁ?

ଯାକୁବ ୨:୮ରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଥିବା ଅନୁଯାୟୀ, ଆପଣା ପ୍ରତିବାସୀକି ଆତ୍ମତୁଲ୍ୟ ପ୍ରେମ କରିବା, ଶାସ୍ତ୍ରର ରାଜକୀୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଭାବରେ ଗୁରୁତ୍ଵାରୋପ କରେ। ଏହା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନିୟମ ଏବଂ ଏହା ଆମ ଜୀବନର କେନ୍ଦ୍ରବିନ୍ଦୁ ହେବା ଉଚିତ୍ ।ତଥାପି ଈର୍ଷା ଓ କଳହ ଅନେକ ସମୟରେ ଆମ ସମ୍ପର୍କରେ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କରିଥାଏ। ଈର୍ଷା ଦ୍ୱେଷ ଓ ତିକ୍ତତା ବହନ କରୁଥିବା ବେଳେ କଳହ ତିକ୍ତତା ଓ କ୍ରୋଧକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଥାଏ । ଏହାର ପରିଣାମ ହେଉଛି ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମନ୍ଦ କାର୍ଯ୍ୟ ।

ସମ୍ପର୍କରେ ସମସ୍ୟାର ଏକ ମୁଖ୍ୟ ଉତ୍ସ ହେଉଛି ଈର୍ଷା ଏବଂ କଳହ । ଈର୍ଷା କେବଳ ଈର୍ଷା ନୁହେଁ; ଏହା ଦ୍ୱେଷ ବହନ କରେ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ କ୍ଷତି ପହଞ୍ଚାଇବା କିମ୍ବା ତଳକୁ ଆଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ ।ସଂଘର୍ଷ ହେଉଛି ସେହି ତିକ୍ତତା ଏବଂ କ୍ରୋଧର ପ୍ରକାଶ । ଯାକୁବ ୩:୧୬ ରେ ସାବଧାନ କରି ଦିଆଯାଇଛି ଯେ, ଯେଉଁଠାରେ ଈର୍ଷା ଓ କଳହ ରହିଛି, ସେଠାରେ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମନ୍ଦ କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରବଳ। ଏହା ସ୍ୱୀକାର କରିବା ଜରୁରୀ ଯେ ଶୟତାନ ହେଉଛି ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱର ରଚୟିତା, ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଈର୍ଷା ଏବଂ ସଂଘର୍ଷକୁ ଆମ ସମ୍ପର୍କ ଉପରେ ଶାସନ କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଇଥାଉ, ଆମେ ତାଙ୍କ ମନ୍ଦ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଥାଉ ।

ଆସନ୍ତୁ ନିଜ ଜୀବନ ଏବଂ ସମ୍ପର୍କ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରିବା । ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ଆମର ବାର୍ତ୍ତାଳାପରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରେମର ପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ ଶକ୍ତିକୁ ଗ୍ରହଣ କରି ଆମେ ପ୍ରେମରେ ଚାଲିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁ ।