ତୁମ ମୁହଁ ତୁମ ହୃଦୟର ଖବର ଦେଉଛି

ଦିନଟିଏ ନିଜ କଥା ନିଜେ ଶୁଣ। ଲୋକଙ୍କ ଆଗରେ ସଜାଡ଼ି କହୁଥିବା କଥା ନୁହେଁ, ଏକା ଥିବା ବେଳେ ଭିତରେ ଚାଲିଥିବା ଧାରାବିବରଣୀ।

କଥା ଖାଲି ସଜାଇବାର ଜିନିଷ ନୁହେଁ। ଆଦିପୁସ୍ତକ ୧:୩ କହେ, "ଅନନ୍ତର ପରମେଶ୍ୱର କହିଲେ, ଦୀପ୍ତି ହେଉ; ତହିଁରେ ଦୀପ୍ତି ହେଲା।" ସବୁ କିଛି ଏମିତି ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ଆଉ ଯିଏ ଏଇଟା କଲେ ତୁମେ ତାଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିରେ ତିଆରି।

ହିତୋପଦେଶ ୧୮:୨୧ କହେ, "ମରଣ ଓ ଜୀବନ ଜିହ୍ୱାର ଅଧୀନ।" ଦୁଇଟା ଯାକ ଜିଭ ହାତରେ ଅଛି। ହିତୋପଦେଶ ୧୨:୧୪ ଆହୁରି କହେ, "ମନୁଷ୍ୟ ଆପଣା ମୁଖର ଫଳ ଦ୍ୱାରା ମଙ୍ଗଳରେ ପରିତୃପ୍ତ ହେବ।" ଫଳ, ମାନେ ସେଥିରୁ ପରେ କିଛି ବଢ଼େ।

କିନ୍ତୁ ଗୋଟିଏ କଥା ଅଛି, ଯାହା ଏଇଟାକୁ "ଭାଷା ସମ୍ଭାଳି କୁହ" ଭଳି ନିୟମ ହେବାକୁ ଦିଏ ନାହିଁ। ମାଥିଉ ୧୨:୩୪ କହେ, "କାରଣ ହୃଦୟର ପୂର୍ଣ୍ଣତାରୁ ମୁଖ କଥା କହେ।" ସମସ୍ୟା ତୁମ ମୁହଁ ନୁହେଁ। ମୁହଁ ଖାଲି ଭିତରେ ଯାହା ଅଛି ସେଇଟା ଦେଖାଏ।

ତେଣୁ ଦାନ୍ତ ଚାପି ପଜିଟିଭ୍ ଶୁଭିବାକୁ ବେଶି ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଏହାର ଉପାୟ ନୁହେଁ। ମାଥିଉ ୧୨:୩୫ କହେ, "ଉତ୍ତମ ଲୋକ ଉତ୍ତମ ଭଣ୍ଡାରରୁ ଉତ୍ତମ ପଦାର୍ଥ ବାହାର କରେ।" ଈଶ୍ୱର ଯେବେ ତୁମ ଭିତରେ ନିଜ ଆତ୍ମା ରଖିଲେ, ସେବେ ଆଗରୁ ଉତ୍ତମ ଭଣ୍ଡାର ରଖିଦେଇଛନ୍ତି। ସେ ତୁମ ବିଷୟରେ ଯାହା କହନ୍ତି, ସେଇଟା ଖାଇ ଚାଲ, ଆଉ ଉତ୍ସଟାକୁ ବଦଳାଇବାକୁ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ଦିଅ। ମୁହଁ ହୃଦୟ ପଛେ ପଛେ ଚାଲେ, ହୃଦୟ ମୁହଁ ପଛେ ନୁହେଁ।

ମୁହଁରୁ ଯାହା ବାହାରି ଚାଲିଛି ସେଇଟା ଭଲ ନ ଲାଗିଲେ, ସେଇଟା କାମର ଖବର। ସେଇଟା କହୁଛି କେଉଁଠିକୁ ଯିବାକୁ ହେବ, କ'ଣ ଦବାଇବାକୁ ହେବ ନୁହେଁ।