ଯୀଶୁ ଖବର ନୁହେଁ, ବିଶ୍ୱାସ ବିଷୟରେ ପଚାରିଲେ

ପୂରା ସନ୍ଧ୍ୟାଟା ସବୁ ଖବର ପଢ଼ି କଟାଇ ଦେବା, ଆଉ ଶେଷରେ ଆରମ୍ଭ ବେଳଠାରୁ ବେଶି ଡରି ଉଠିବା, ଏଇଟା ସହଜ। ତା'ପରେ ପରଦିନ ରାତିରେ ତୁମେ ପୁଣି ସେଇଆ କର।

ଯୁଗର ଚିହ୍ନ ଖୋଜି ମୁଁ ମାଥିଉ ୨୪ ଆଉ ଲୂକ ୨୧ରେ ବହୁତ ସମୟ ଦେଇଛି। ଏବେ ଯାହା ଘଟୁଛି, ସେଥିରେ ମୋତେ କିଛି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଲାଗେ ନାହିଁ। ଆମେ ହୁଏତ ଶେଷ ଦିନରେ ଅଛେ, ନହେଲେ ଖାଲି ଏ ଯାଏର ସବୁଠୁ ନୂଆ ଦିନରେ। ଯାହା ବି ହେଉ, କାଲି ମୋତେ ଯାହା କରିବାକୁ ଅଛି ସେଇଟା ବଦଳେ ନାହିଁ।

ଯୀଶୁ ପ୍ରକୃତରେ ଏ ବିଷୟରେ କିଛି କହିଥିଲେ। ମାଥିଉ ୨୪:୬ କହେ, "ଆଉ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯୁଦ୍ଧର ବିଷୟ ଓ ସଂଗ୍ରାମର ଜନରବ ଶୁଣିବ; ସାବଧାନ, ବ୍ୟାକୁଳ ହୁଅ ନାହିଁ। କାରଣ ଏହିସମସ୍ତ ଅବଶ୍ୟ ଘଟିବ, କିନ୍ତୁ ସେହି କାଳ ଯୁଗାନ୍ତ ନୁହେଁ।" ସାବଧାନ, ବ୍ୟାକୁଳ ହୁଅ ନାହିଁ। ଏଇଟା ପରାମର୍ଶ ନୁହେଁ, ଆଦେଶ, ଆଉ ସେ ଠିକ୍ ଏଇ ବିଷୟରେ ହିଁ ଏଇଟା ଦେଇଥିଲେ।

ତା'ପରେ ଲୂକ ୧୮:୮ରେ ସେ ପଚାରନ୍ତି, "ତଥାପି ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ଆସି ପୃଥିବୀରେ କଅଣ ବିଶ୍ୱାସ ଦେଖିବେ?" ଦେଖ, ଫେରି ଆସିଲାବେଳେ ସେ କ'ଣ ଖୋଜିବେ। ସମୟସୂଚୀ ହିସାବ କରି ରଖିଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ନୁହେଁ। ବିଶ୍ୱାସକୁ।

ଖବର ଜାଣି ରଖିବାରେ ଭୁଲ କିଛି ନାହିଁ। ଖାଲି ସତ ମନରେ ପଚାର, ସେଇଟା ତୁମ ଭିତରେ କ'ଣ ଉପୁଜାଉଛି। ଗୋଟିଏ ଅଭ୍ୟାସ ଯଦି ତୁମକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କଠାରେ ସ୍ଥିର କରିବା ବଦଳରେ ଚିନ୍ତିତ କରୁଛି ଆଉ ତାଙ୍କଠାରୁ ଦୂରେଇ ଦେଉଛି, ତେବେ ସେଇଟା ସେଇ ଅଭ୍ୟାସ ବିଷୟରେ କାମର ଖବର। ତୁମ ଭିତରର ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ଏଥିରୁ କୌଣସି କଥାରେ ଚିନ୍ତିତ ନୁହନ୍ତି, ଆଉ ପଢ଼ି ପଢ଼ି ଛାତି ଟାଣ ହୋଇଗଲେ ତୁମେ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ହିଁ ଯାଇପାର।

ଜଗତ ତୁମକୁ ବୁଝିବାକୁ ନୂଆ ନୂଆ କଥା ଦେଇ ଚାଲିବ। ସେ ତୁମଠାରୁ ତା'ଠାରୁ ସହଜ କିଛି ମାଗୁଛନ୍ତି, ଆଉ ସେଥିପାଇଁ ଯାହା ଦରକାର, ସେ ଆଗରୁ ତୁମକୁ ଦେଇସାରିଛନ୍ତି।