ସେଇ କାହାଣୀର ଯୀଶୁ ଆଜି ବି ବଦଳିନାହାନ୍ତି

ଲୋକ ବଦଳିଯାଆନ୍ତି। ଜଣେ ସାଙ୍ଗ ଏମିତି ହୋଇଯାଏ ଯେ ତାକୁ ଚିହ୍ନିବା କଷ୍ଟ, ଘରର କେହି ଜଣେ ଚୁପ୍ ହୋଇଯାଏ, ଆଉ ତୁମେ ଶିଖିଯାଅ ଯେ କିଛି ବି ଆଗ ଭଳି ରହିବ ବୋଲି ଆଶା ରଖିବା ଠିକ୍ ନୁହେଁ।

ଏବ୍ରୀ ୧୩:୮ କହେ, "ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ କାଲି, ଆଜି ଓ ଚିରକାଳ ସମାନ ଅଟନ୍ତି।" ଏଇଟା କାନ୍ଥରେ ଟାଙ୍ଗିବା ପାଇଁ ସୁନ୍ଦର ଧାଡ଼ିଟିଏ ନୁହେଁ। ଆଜି ବି କ'ଣ ମିଳିପାରେ, ଏଇଟା ସେ ବିଷୟରେ ଗୋଟିଏ ଦାବି।

ସେଇ କାହାଣୀଗୁଡ଼ାରେ ସେ କ'ଣ କରୁଥିଲେ, ଭାବ। ଲୋକଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥ କରୁଥିଲେ, ଯାହାଙ୍କୁ ସବୁ ଲୋକ ଛାଡ଼ିଦେଇଥିଲେ ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ବସୁଥିଲେ, ଡରିଯାଇଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ କହୁଥିଲେ ଡର ନାହିଁ। ସେ ଯଦି ସମାନ, ତେବେ ଏଥିରୁ କିଛି ବି ବନ୍ଦ ହୋଇନାହିଁ। ଏଇଟା ପଢ଼ି ସାରିଦେବାର ଗୋଟିଏ ପୁରୁଣା ଅଧ୍ୟାୟ ନୁହେଁ।

ତେଣୁ ଆରୋଗ୍ୟ ଆଜି ବି ଅଛି କି ବୋଲି ତୁମେ ପଚାରିବା ଆଗରୁ ପଦଟା ଉତ୍ତର ଦେଇଦିଏ। ସେ ଥିଲେ, ସେ ଅଛନ୍ତି, ସେ ରହିବେ। ଯାହା ସେ ଦେଇଛନ୍ତି, ତା'ର ମିଆଦ ସରିନାହିଁ। ବଦଳୁଥିବା କଥା ହେଲା, ଆମେ ତା' ଆଡ଼କୁ ହାତ ବଢ଼ାଉଛେ କି ନାହିଁ।

ସତ କଥା, ଯେଉଁ ଉପହାରଟା ତୁମେ କେବେ ଖୋଲ ନାହିଁ, ସେଇଟା ପଡ଼ି ରହେ ଆଉ ତୁମ କାମରେ ଆସେ ନାହିଁ। ଯୀଶୁ ଆରୋଗ୍ୟ ଆଉ ଶାନ୍ତି ଆଗରୁ ତୁମ ହାତରେ ଦେଇସାରିଛନ୍ତି, ଆଉ ତାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା କୌଣସି ପରୀକ୍ଷା ନୁହେଁ ଯେଉଁଥିରେ ତୁମକୁ ପାସ୍ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ହିଁ ତାକୁ ତୁମ ଭିତରେ ସତ କରନ୍ତି, ଆଉ ତୁମେ ଆଗ ବଡ଼ କିଛି କରି ଦେଖାଅ ବୋଲି ସେ ଅପେକ୍ଷା କରିନାହାନ୍ତି।

ତୁମ ଚାରିପାଖର ସବୁ କିଛି ବଦଳି ଚାଲିଛି। ସେ ଥରେ ବି ଘୁଞ୍ଚିନାହାନ୍ତି, ଆଉ ଏବେ ବି ଘୁଞ୍ଚିବେ ନାହିଁ।