ମୁଣ୍ଡରେ ମାନିବା ଆଉ ବିଶ୍ୱାସ ଏକା ନୁହେଁ

"ମୁଁ ଏଇଟା ମୁଣ୍ଡରେ ଜାଣେ, କିନ୍ତୁ ହୃଦୟ ଯାଏ ପହଞ୍ଚୁନାହିଁ।" ଯିଏ କିଛି ବର୍ଷ ଯୀଶୁଙ୍କ ପଛରେ ଚାଲିଛି, ପ୍ରାୟ ସେ ସବୁ ଲୋକ ଏମିତି କିଛି ନା କିଛି କହିଛନ୍ତି।

ରୋମୀୟ ୧୦:୧୦ କହେ, "କାରଣ ଧାର୍ମିକତାପ୍ରାପ୍ତି ନିମନ୍ତେ ମନୁଷ୍ୟ ହୃଦୟରେ ବିଶ୍ୱାସ କରେ।" ହୃଦୟରେ। ତୁମର ସେଇ ଭାଗରେ ନୁହେଁ ଯିଏ ଏ ବିଷୟରେ ପରୀକ୍ଷା ଦେଇ ପାସ୍ କରିପାରେ।

ମୁଣ୍ଡରେ ମାନି ନେବା ହେଲା କରେଣ୍ଟ ନ ଥିବା ବଲ୍‌ବ ଭଳି। ସବୁ ଠିକ୍ ଜାଗାରେ ଲାଗିଛି, କିନ୍ତୁ ଜଳୁନାହିଁ। ଏହାର ମାନେ ତୁମେ ବିଶ୍ୱାସରେ ଫେଲ୍ ନୁହେଁ। ଏଇଟା ଖାଲି କହୁଛି, ପ୍ରତିଜ୍ଞାଟା ଏବେ ତୁମ ଭିତରେ କେଉଁଠି ବସିଛି।

ମୁଁ ନିଜେ ସେଇଠି ଥିଲି। ଆରୋଗ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିଲି, ସବୁ ପଦ ଜାଣିଥିଲି, ଆଉ ଦେଖୁଥିଲି କିଛି ବି ହଲୁନାହିଁ। ତା'ପରେ ଶହେ ଥର ପଢ଼ିଥିବା ଗୋଟିଏ ଧାଡ଼ି, "ତାହାଙ୍କ ପ୍ରହାରରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ସୁସ୍ଥ ହୋଇଅଛ," ଦିନେ ମୋ ଭିତରେ ଆଉ ଗୋଟିଏ ଜାଗାରେ ଯାଇ ପଡ଼ିଲା। ନୂଆ କିଛି ଯୋଡ଼ା ହୋଇ ନ ଥିଲା। ଯାହା ମୋ ପାଖରେ ଆଗରୁ ଥିଲା, ସେଇଟା ଶେଷରେ ଭିତରକୁ ଗଲା।

୨ କରିନ୍ଥୀୟ ୪:୧୩ କହେ, "'ମୁଁ ବିଶ୍ୱାସ କଲି, ଏଣୁ କଥା କହିଲି', ଏହି ଲିଖିତ ବାକ୍ୟ ଅନୁସାରେ ସେହି ବିଶ୍ୱାସଜନକ ଆତ୍ମା ପାଇଥିବାରୁ ଆମ୍ଭେମାନେ ମଧ୍ୟ ବିଶ୍ୱାସ କରୁ, ଏଣୁ ମଧ୍ୟ କଥା କହୁ।" ସେହି ବିଶ୍ୱାସର ଆତ୍ମା, ଯାହା ତୁମକୁ ଆଗରୁ ଦିଆଯାଇଛି। ତେଣୁ ତୁମେ ଜୋର୍ କରି ବିଶ୍ୱାସ ତିଆରି କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁନାହଁ। ତୁମେ ବାକ୍ୟକୁ ନିଜ ଆଗରେ ରଖି ଚାଲ, ଆଉ ମୁଣ୍ଡରୁ ହୃଦୟକୁ ନେବା କାମଟା ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କୁ କରିବାକୁ ଦିଅ, କାରଣ ସେ କାମ କେବେ ବି ତୁମର ନ ଥିଲା।

ମାଥିଉ ୪:୪ କହେ, ମନୁଷ୍ୟ "ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମୁଖରୁ ନିର୍ଗତ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବାକ୍ୟରେ ବଞ୍ଚିବ।" ବହୁ ବର୍ଷ ତଳର ଗୋଟିଏ ପ୍ରକାଶନରେ ନୁହେଁ। ସେ ଯାହା କହି ଚାଲିଛନ୍ତି ସେଥିରେ, ଆଉ ସେ ଚୁପ୍ ହୋଇନାହାନ୍ତି।