ଆସିବା ଆଗରୁ ବିଶ୍ୱାସ ସେଇଟା ଦେଖାଇ ଦିଏ

ନିଜକୁ ପଚାର, ଆଗାମୀ କିଛି ବର୍ଷ କଥା ଭାବିଲେ ତୁମ ଆଖି ଆଗରେ ପ୍ରକୃତରେ କ'ଣ ଦିଶେ। ବହୁତ ଲୋକଙ୍କ ସତ ଉତ୍ତର ହେଲା, କିଛି ସଫା ଦିଶେ ନାହିଁ, ନହେଲେ କିଛି ଖରାପ ହେଉଥିବାର ଦିଶେ।

ଏବ୍ରୀ ୧୧:୧ କହେ, "ବିଶ୍ୱାସ ପ୍ରତ୍ୟାଶିତ ବିଷୟର ମୂଳଭୂମି ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ବିଷୟର ନିଶ୍ଚିତ ଜ୍ଞାନ।" ମୂଳଭୂମି, ମାନେ ଯାହା ଉପରେ ଠିଆ ହୋଇହୁଏ। ବିଶ୍ୱାସ ସୁନ୍ଦର ଶବ୍ଦରେ ସଜା ହୋଇଥିବା ଇଚ୍ଛା ନୁହେଁ। ଈଶ୍ୱର ଯାହା କହିଛନ୍ତି, ସେଇଟା ଆଖିରେ ଦିଶିବା ଆଗରୁ ତାକୁ ଟାଣ ଭୂଇଁ ଭାବେ ଧରିବା ହିଁ ବିଶ୍ୱାସ।

ଦାଉଦ ମାନିଛନ୍ତି ଯେ ସେ ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ିବାର କେତେ ପାଖରେ ଥିଲେ। ଗୀତସଂହିତା ୨୭:୧୩ କହେ, "ମୁଁ ଜୀବିତମାନଙ୍କ ଦେଶରେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ଭାବ ଦେଖିବାକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରି ନ ଥିଲେ, ମୂର୍ଚ୍ଛିତ ହୋଇଥା'ନ୍ତି।" ଜୀବିତମାନଙ୍କ ଦେଶରେ, ମାନେ ଏଇଠି, ଖାଲି ପରେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ନୁହେଁ। ସେଇ ଆଶା ହିଁ ତାଙ୍କୁ ଠିଆ କରି ରଖିଥିଲା।

ମୋଶା ବି ସେଇଆ କଲେ। ଏବ୍ରୀ ୧୧:୨୭ କହେ, "ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ସେ ରାଜାଙ୍କ କ୍ରୋଧକୁ ଭୟ ନ କରି ମିସର ପରିତ୍ୟାଗ କଲେ, ଯେଣୁ ଯେ ଅଦୃଶ୍ୟ, ତାହାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କଲା ପରି ସୁସ୍ଥିର ରହିଲେ।" ଆଉ କେହି ଯାହା ଦେଖିପାରୁ ନ ଥିଲେ, ସେ ସେଇଟା ଦେଖୁଥିଲେ, ସେଥିପାଇଁ ଚାଲି ଚାଲିଲେ।

ତେଣୁ ଏଇଟା ସଫଳତାର ଛବି ମନରେ ଆଙ୍କି ସବୁ ଆପେ ଆପେ ମିଳିଯିବ ବୋଲି ଆଶା କରିବା ନୁହେଁ। ଯେଉଁ ଈଶ୍ୱର ଆଗରୁ ତୁମ ପ୍ରତି ଭଲ ରହି ଆସିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କଠାରୁ ତୁମେ କ'ଣ ଆଶା କର, ଏଇଟା ସେଇ କଥା। ତାଙ୍କ ମନରେ ତୁମ ପାଇଁ କ'ଣ ଅଛି, ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଖାଇବାକୁ ଦିଅ, ଆଉ ସବୁଠୁ ଖରାପ ଛବିଟାକୁ "ଏଇଟା ହିଁ ବାସ୍ତବ" ଭାବି ମୁଣ୍ଡରେ ବାରମ୍ବାର ଚଲାଇବା ବନ୍ଦ କର।

ତୁମେ ଯାହାକୁ ଚାହିଁ ଚାଲିଛ, ତୁମ ପାଦ ସେଇ ଆଡ଼କୁ ଯାଉଛି। ତେଣୁ ଠିକ୍ ଜିନିଷଟାକୁ ଚାହଁ।