ଯେଉଁଠି ତୁମେ ଦେଖୁନାହଁ, ସେଠି ଦୂତମାନେ କାମ କରୁଛନ୍ତି

ଅଳ୍ପକେ ବଞ୍ଚିଯାଇଥିବା ସମୟଗୁଡ଼ା ମନେ ପକାଅ। ଯେଉଁ ବସ୍‌ଟା ତୁମେ ଧରିପାରିଲ ନାହିଁ, ଯେଉଁ ମୋଡ଼ରେ ତୁମେ ବୁଲିଲ ନାହିଁ, ଯେବେ ଭିତରୁ କିଏ କହିଲା "ଏ ବାଟେ ନୁହେଁ" ଆଉ କାହିଁକି ନ ଜାଣି ବି ତୁମେ ମାନିଲ।

ଗୀତସଂହିତା ୯୧:୧୧-୧୨ କହେ, "କାରଣ ସେ ତୁମ୍ଭର ସବୁ ଗତିରେ ତୁମ୍ଭକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଆପଣା ଦୂତଗଣକୁ ତୁମ୍ଭ ବିଷୟରେ ଆଜ୍ଞା ଦେବେ। ତୁମ୍ଭ ଚରଣ ଯେପରି ପଥରରେ ନ ବାଜିବ, ଏଥିପାଇଁ ସେମାନେ ସ୍ୱହସ୍ତରେ ତୁମ୍ଭକୁ ବହିବେ।" ସବୁ ଗତିରେ। ଖାଲି ବଡ଼ ବଡ଼ ଘଟଣାରେ ନୁହେଁ, ସପ୍ତାହର ପ୍ରତିଦିନ ତୁମେ ଯେଉଁ ସାଧାରଣ ବାଟରେ ଯାଅ, ସେଠି ବି।

ଏହାକୁ ବେପରୁଆ ହେବାର ଅନୁମତି ଭାବେ ପଢ଼ିବା ସହଜ। କିନ୍ତୁ ପଦଟା ସେ କଥା କହୁନାହିଁ। ଶୟତାନ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଠିକ୍ ଏଇ ଗୀତଟା ହିଁ ଶୁଣାଇଥିଲା, ଆଉ ଯୀଶୁ ଏହାକୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଉଚ୍ଚ ଜାଗାରୁ ଡେଇଁବାକୁ ମନା କରିଦେଲେ।

ମାର୍କ ୧୬:୧୮ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହେ, "ହସ୍ତରେ ସର୍ପ ଧରିବେ, ପୁଣି ପ୍ରାଣନାଶକ କୌଣସି ପଦାର୍ଥ ପାନ କଲେ ସେମାନଙ୍କର କିଛି କ୍ଷତି ହେବ ନାହିଁ।" ଏଇଟା କିଛି ଭୁଲ ହୋଇଗଲେ ମିଳୁଥିବା ସୁରକ୍ଷା। ପ୍ରତିଜ୍ଞା ସତ କି ନାହିଁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ବିପଦ ଖୋଜି ବୁଲିବାର ନିମନ୍ତ୍ରଣ ନୁହେଁ।

ଏଥିରୁ ବେଶି ଭାଗ ତୁମେ କେବେ ଦେଖିବ ନାହିଁ। ଏ ସୁରକ୍ଷା ଚୁପ୍‌ଚାପ୍ ଚାଲେ, ଆଉ ତୁମେ ହୁଏତ ତାକୁ ଭାଗ୍ୟ କି ଠିକ୍ ସମୟ ବୋଲି କହିଦେବ। ଟିକେ ଆଗରୁ ବାହାରିଯିବାକୁ କି ଆର ରାସ୍ତାରେ ଯିବାକୁ ଭିତରୁ ଇଙ୍ଗିତ ମିଳିଲେ, ତୁମେ ସେଇଟା ମାନିପାର। ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ତୁମ ଭିତରେ ରହନ୍ତି, ଆଉ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ତାଙ୍କ କାମର ଗୋଟିଏ ଭାଗ।

ଯେଉଁ ଦିନଗୁଡ଼ା ବିପଦର ଥିଲା ବୋଲି ତୁମେ ଜାଣି ବି ନ ଥିଲ, ସେ ଦିନ ବି ତୁମେ ଢାଙ୍କି ହୋଇ ରହିଥିଲ। ସେ ଆରମ୍ଭରୁ ଏଇ କାମ କରି ଆସୁଛନ୍ତି, ଆଉ ଏଥିପାଇଁ ବାହାବା ମାଗିନାହାନ୍ତି।